Πώς μπορεί να αισθάνεται μία γυναίκα που...
πιάνει στα πράσα τον άντρα της και τη μητέρα της να κάνουν παιχνίδια στο σαλόνι,
ενώ μέσα στο ίδιο σπίτι βρίσκονται και τα παιδιά τους; Και πώς μπορεί αλήθεια να αντιδράσει όταν μέσα στην ησυχία της νύχτας ακούει και την πόρτα του δωματίου της μαμάς της να ανοιγοκλείνει;
«Ο γάμος μου καταρρέει. Έχουμε απομακρυνθεί με το σύζυγό μου. Τα παιδιά μου, το μικρό ενός και το μεγαλύτερο τριών ετών, έχουν ανήσυχο ύπνο τα βράδια – ο μεγάλος μου γιος έχει άσθμα και είμαι εγώ που σηκώνομαι για να τον βοηθώ. Η μητέρα μου έχει ένα υπέροχο δέσιμο με τα δυο μου αγόρια και είναι σημαντικό να έχεις μια επιπλέον βοήθεια και κάποιον για να ανταλλάσσεις μια κουβέντα. Η ένταση που έχω με το σύζυγό μου, κλιμακώνεται καθημερινά. Εκείνος θέλει σ...ξ, εγώ θέλω να κοιμηθώ για τα επόμενα 200 χρόνια» γράφει σε μία κατάθεση ψυχής.
Και συνεχίζει: «Είναι αργά, είχαμε επισκέπτες και έχουμε πιει και οι δυο. Είμαι αλλόφρων από την κούραση και το στρες… Το μωρό χρειάζεται γάλα και το μεγαλύτερο, θέλει αγκαλιά. Ο άντρας μου κάθεται στον καναπέ και η μητέρα μου στο πάτωμα μπροστά του. Υπάρχει κάτι περίεργο, κάτι αόριστο ανάμεσα σε αυτούς τους δύο. Εκείνος της κάνει μασάζ στους ώμους και καθώς ετοιμάζω τον γιο μου για ύπνο βλέπω πως το μασάζ μετατρέπεται σε κάτι άλλο. Η μητέρα μου και ο σύζυγός μου αρχίζουν να «χαμουρεύονται» μπροστά μου, στο σαλόνι. Ανήμπορη να το χειριστώ, τους αγνοώ. Θα έπρεπε να τους ρίξω μια κανάτα με νερό, να τους πετάξω από το σπίτι και έξω από τη ζωή μου, αλλά είμαι τόσο κουρασμένη που διαλύομαι και αυτό είναι τόσο εξοργιστικό… «γ..σε τους!», σκέφτομαι, «αξίζει ο ένας στον άλλο». Πηγαίνω για ύπνο, αλλά δε μπορώ να κοιμηθώ. Ακούω την πόρτα του δωματίου που κοιμάται η μητέρα μου να ανοίγει και να κλείνει. Τους ακούω να μπαίνουν μέσα. Τελικά, ο άντρας μου ήρθε στο δωμάτιό μας. «Λοιπόν, πήγες μαζί της;», τον ρωτάω. Μου απαντά «όχι». «Το ήθελες;», τον ξαναρωτάω και πάλι λέει «όχι»».
Η επόμενη μέρα
Το ξημέρωμα όλοι προσποιούνται ότι δεν συνέβη τίποτα. «Το πρωί ο σύζυγός μου (τώρα είναι πρώην) φεύγει για τη δουλειά και εγώ και η μητέρα μου προσποιούμαστε ότι δε συνέβη τίποτα. Έτσι λειτουργούν τα πράγματα στην οικογένειά μας: παθαίνουμε υστερίες όταν η ουρά της γάτας πιαστεί στην πόρτα, αλλά αν, υποθετικά, ο 16χρονος γιος μας βγει κρυφά το βράδυ έξω δε το συζητάμε, σα να μη συνέβη ποτέ. Φυσικά, δεν είναι μόνο η δική μας οικογένεια που λειτουργεί έτσι, αλλά σε εμάς το χόμπι της άρνησης είναι ιδιαίτερα έντονο.
Η Lisa Dezfouli στη συνέχεια εξηγεί τους λόγους που αποφάσισε να μην βγάλει από τη ζωή της την μητέρα της:
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη γοργόνων!!! Για πρώτη φορά πεντακάθαρη εικόνα από τα βάθη του ωκεανού[BINTEO Animal planet]
Και συνεχίζει:«Παρά τα όσα έχει κάνει, με αγαπά… Όσο κρατάω τον πόνο για μένα και το παίζω χαρούμενη, τα πάμε περίφημα. Δε μπορώ ωστόσο να συνδεθώ μαζί της, γιατί ξέρω τι να περιμένω από εκείνη και το πιο σημαντικό, ξέρω τι να μην περιμένω. Δε μπορώ να την εμπιστευτώ ξανά… Ο Βουδισμός διδάσκει ότι οι γονείς μας μας δίνουν το σώμα και τα υπόλοιπα εξαρτώνται από εμάς…. Τη βραδιά που κοιμήθηκε με τον άντρα μου, η μητέρα μου παρασύρθηκε από τα κατεστραμμένα παιδικά της χρόνια, από την αδυναμία της να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος. Για να θεραπευτώ, δέχτηκα όλη τη σοφία και τη βοήθεια από τους φίλους μου, έκανα καθημερινό διαλογισμό… Επέλεξα τη συμπόνια έναντι του θυμού…».
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη
γοργόνων!!! Για πρώτη φορά πεντακάθαρη εικόνα από τα βάθη του ωκεανού[BINTEO
Animal planet]
| Σας άρεσε; Πατήστε... |
|---|
loading...
