Aitoloakarnania 247: Γεύσεις

Translate

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ


ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

ΤΟΠ NEWS

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2018

5 λιχουδιές - ντροπή του φούρνου που δεν τρώγονται όσο και αν πεινάς! [photos]

Κατηγορία Γεύσεις στις   3:25 μ.μ.  |  Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2018

--> Ό,τι και να γίνει, δεν τα τρως ποτέ και με τίποτα...


Μοστράρονται δίπλα στις πραγματικές λιχουδιές. Προσπαθούν να κλέψουν λίγη από τη λάμψη (ή μάλλον τη μυρωδιά) τους. Μη μασήσεις -κυριολεκτικά...

Το φαΐ είναι θέμα υποκειμενικό. Αυτό που αρέσει σ’ εμένα μπορεί να μην αρέσει σ’ εσένα και το ανάποδο.

Εξάλλου, το λέει και το ρητό: Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

Μισό λεπτό όμως ρε φίλε. Κολοκυθόπιτα; Αλήθεια τώρα;

Εσύ που επινόησες αυτή την έκφραση (και στο λέω επειδή είμαι σίγουρος ότι με διαβάζεις) από όόόόόόόλα τα φαγιά την κολοκυθόπιτα διάλεξες;
Αφού λοιπόν ακόμα και το ρητό που (υποτίθεται πως) κηρύττει το δικαίωμα της εκάστοτε καταπιόνας στην… ανεξαρτησία προκαλεί, θα προκαλέσω κι εγώ.

Και θα αγγίξω ένα ευαίσθητο κοινωνικά θέμα: Τις λιχουδιές-απάτη που κυκλοφορούν στους φούρνους!
Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Ο φούρνος της γειτονιάς είναι ιερό πράγμα. Και δεν είναι υπερβολή.

Σκέψου την κατάνυξη με την οποία μπαίνεις το πρωί, όταν η μύτη σου έχει ΗΔΗ σπάσει πριν στρίψεις τη γωνία.
Την εξομολόγηση στον φούρναρη ότι θέλεις εκείνο το κρουασάν σοκολάτα που έχει σκάσει από τη γέμιση και σου έχει κλείσει το μάτι από τη στιγμή που μπήκες.

Την προσμονή να κοινωνήσεις με μια λαχταριστή ζαμπονοτυρόπιτα (εννοείται σε συνδυασμό με μίλκο).
Δίπλα όμως σε αυτά τα αριστουργήματα, σε αυτές τις μικρές σφολιατοειδείς θεότητες, παραμονεύουν και οι «παγίδες». Τα ημίμετρα.

Αυτές οι μετριότητες που σίγουρα θα έχουν κάποιους οπαδούς, σίγουρα θα βρεθεί κάποιος που θα τα υπερασπιστεί λέγοντας «ποιος είσαι εσύ ρε καραγκιόζη που θα μιλήσεις για το σταφιδόψωμο», αλλά μέσα μας όλοι το ξέρουμε:
Είναι μετριότητες.

Κι αν δεν υπήρχαν άλλοι λόγοι στη μέση (δίαιτες, υγεία, νηστεία) ελάχιστοι θα τα προτιμούσαν από τους υπόλοιπους «πειρασμούς» της βιτρίνας.
Έχουμε και λέμε λοιπόν:

-Πεϊνιρλί. Θα μπορούσα να γράφω ώρες γι’ αυτό το μασκαραλίκι, αλλά αποκλείεται να περιέγραφα καλύτερα το πόσο «απατεώνας» είναι απ’ όσο το έχει κάνει ήδη ο Βαγγέλης Χαντζής. Γιατί το «έγκλημά» του δεν είναι τόσο γευστικό. Ακόμα κι αν χρειάζεται να φας πρώτα μισό κιλό ψωμί, κάποια στιγμή θα φτάσεις στη γέμιση. Το θέμα είναι ότι μπορεί να σε φτιάξει οπτικά. Να σε διεγείρει. Να σε πείσει ότι θα γλείφεις τα δάχτυλά σου. Και εντέλει να σε αφήσει με την ίδια αίσθηση προδοσίας του να πανηγυρίζεις γκολάρα της ομάδας σου και τελικά να μη μετράει.

-Κρουασάν βουτύρου. Δεν είναι άσχημο. Αν σου το σέρβιραν κάπου μαζί με τον καφέ σου, θα το ‘τρωγες. Αν σου το προσέφερε κάποιος ως κέρασμα, δεν θα ‘λεγες όχι. Κοίτα όμως τι γίνεται. Όλα τα κολακευτικά λόγια που επιχείρησα να πω είχαν μέσα τη λέξη «ΔΕΝ». Για να μείνω πιστός λοιπόν στη διατύπωση, ΔΕΝ παίρνεις κρουασάν βουτύρου, όταν δίπλα έχει κρουασάν σοκολάτα. ΔΕΝ παίρνεις κρουασάν βουτύρου, αν δεν θεωρείς (λανθασμένα) ότι έχει λιγότερες θερμίδες. ΔΕΝ παίρνεις κρουασάν βουτύρου, αν θες πραγματικά να ξεπεινάσεις και όχι να κοροϊδέψεις το στομάχι σου.



-Λουκανικόπιτα. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να θιχτούν πολλοί. Ψυχραιμία! Κι εμένα μου αρέσει το λουκάνικο (δεν είναι τόσο kinky όσο διαβάζεται). Με πιροσκί, για παράδειγμα, θα μπορούσα να αυτοκτονήσω. Όμως αυτό που πλασάρεται από την πλειοψηφία των φούρνων είναι κάτι άλλο. Ένα αφράτο τσουτσούνι ζύμης που «ω, τι έκπληξη», συναντάς κάποια στιγμή κι ένα λουκάνικο μέσα (τις περισσότερες φορές του σούπερ μάρκετ). Κι όλα αυτά συνήθως με μια εκνευριστικής ουδετερότητας κόκκινη σάλτσα. Τόσο μέτριο, που η τιμωρία του είναι να υπάρχει ακόμα κόσμος που το ζητάει ως «λουκανόπιτα»…



-Κουλούρι/κριτσίνι/βούτημα με καρότο. Αυτή είναι καινούργια μόδα πάλι. Των τελευταίων χρόνων τελοσπάντων. Μια ανεξήγητη μανία να δημιουργηθούν άφθονα προϊόντα βασισμένα στο καρότο. Λες και πρόεδρος των Ελλήνων αρτοποιών ανέλαβε ο Μπαγκς Μπάνι! Λες και πρόκειται για ένα υλικό τόσο καταπληκτικό που είναι κρίμα να μη φτιάξουμε αρκετά παράγωγα. Λες και μιλάμε για το… μπέικον ξέρω ‘γω! Ε, λοιπόν, όχι! Άμα θέλω να φάω καρότο, θα πάω στον μανάβη, όχι στον φούρναρη. Κι αν θέλω να τιμωρήσω κάποιον, έχω βρει (πλέον) τι πρόκειται να τον κεράσω την επόμενη φορά που θα έρθει στο σπίτι.



-Πατατόπιτα. Ο συνδυασμός πατάτας με ψωμί (ή ζύμη τελοσπάντων) πρέπει να είναι από τους πιο αταίριαστους που υπάρχουν. Και λογικό. Με βασικό συστατικό αμφότερων το άμυλο, είναι σαν ξαδέρφια. Θα πήγαινες ποτέ με την ξαδέρφη σου; Άσ’ το καλύτερα, μην πεις, φοβάμαι την απάντηση. Δεν φοβάμαι όμως να αντιμετωπίσω τον έναν (άντε δυο) υποστηρικτή της πατατόπιτας που μπορεί να εμφανιστεί. Και να τον ρωτήσω στα ίσια: ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ αυτή την ανούσια ντροπή και όταν δεν νηστεύεις; ΠΡΟΤΙΜΑΣ αυτή τη σφολιατοειδή… τσίχλα και όταν δεν έχουν τελειώσει όλα τα υπόλοιπα; ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ, με ανώμαλους δεν μιλάω!

Σάββατο 9 Ιουνίου 2018

Κυκλοφορεί για πρώτη φορά ελληνικό μαύρο παγωτό στην Ελλάδα

Κατηγορία Γεύσεις στις   1:40 μ.μ.  |  Σάββατο 9 Ιουνίου 2018


Tο μαύρο είναι νόστιμο. Και φωτογενές, το χρώμα που έγινε της μόδας και γαστρονομικά αν και δεν είναι υπόθεση των τελευταίων χρόνων.

Χρωματικά τουλάχιστον, το μαύρο στο πιάτο μας δεν είναι κάτι πρωτότυπο αφού ζυμαρικά, ψωμί, ριζότο, πίτσα και άλλες λιχουδιές μαύρου χρώματος τρώμε εδώ και χρόνια. Παραδοσιακά, τα φαγητά χρωματίζονται με μελάνι της σουπιάς, η καινοτομία, όμως, των τελευταίων χρόνων είναι η χρήση ενεργού φυτικού άνθρακα στο μαγείρεμα.

Το μαύρο είναι παντού, από το tattoo σου μέχρι το αγαπημένο σου μαύρο t-shirt. Αυτό το καλοκαίρι έρχεται και το αγαπημένο σου μαύρο παγωτό. Δοκίμασε το νέο Rodeo Black Cookies με φυτικό άνθρακα και ανέβασε την απόλαυση σε νέα επίπεδα!

Ενθουσιάστηκα, λοιπόν, όταν έφτασε στο γραφείο για δοκιμή το Rodeo Black Cookies, το πρώτο μαύρο παγωτό που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα η  Κρι Κρι. Είναι ένα παγωτό τόσο όσο γλυκό και φίνο με απαλή υφή και γεύση εξαιρετική χάρη στο εκλεκτό γάλα που χρησιμοποιεί η σερραϊκή γαλακτοβιομηχανία.

Επίσης είναι παιχνιδιάρικο, αφού γλώσσα και χείλη μαυρίζουν προς στιγμήν. Επισημαίνω: μαυρίζει και η τουαλέτα όταν έρθει η ώρα της, αλλά κανένα πρόβλημα. Ισα ίσα, είναι φυσιολογικό και υγιεινό, αφού ο ενεργός φυτικός άνθρακας δεσμεύει τοξίνες και αέρια, που μπορεί να υπάρχουν στον γαστρεντερικό σωλήνα.


Και είναι πολύ σημαντικό ότι μόλις ένα μήνα μετά την επίσημη κυκλοφορία του, το νέο παγωτό διακρίθηκε ως καινοτόμο προϊόν στη διεθνή έκθεση PLMA – «World of Private Label», που πραγματοποιήθηκε το διήμερο 29-30 Μαΐου 2018 στο Άμστερνταμ.

Δεν είναι τυχαίο. Η εταιρεία ειδικεύεται στο παγωτό από το 1954 που ξεκίνησε από ένα μικρό ζαχαροπλαστείο στις Σέρρες και έβαλε στόχο με τα προϊόντα της να κατακτήσει ολόκληρο τον πλανήτη.
Kri-Kri-PLMA – World of Private Label-1290

Το περίπτερο της Κρι Κρι στη διεθνή έκθεση PLMA: μια διάκριση που ανοίγει νέους δρόμους συνεργασιών
Και τώρα, με το συγκεκριμένο, πολύ ιδιαίτερο παγωτό, η Κρι Κρι ανταποκρίνεται με επιτυχία στην τάση που υπάρχει σε Ευρώπη και Αμερική για προϊόντα με άνθρακα, ένα φυσικό υλικό με αντιοξειδωτικές ιδιότητες και θετική επίδραση στην λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Ο ενεργός φυσικός άνθρακας είναι γνωστός από την αρχαιότητα για την εξαιρετική ικανότητα απορρόφησης που έχει. Απορροφά τοξίνες, φάρμακα, ρύπους και αέρια γι΄ αυτό και χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία φαρμάκων και καλλυντικών, για τον καθαρισμό του νερού κλπ.


Η διάκριση καινοτομίας στην έκθεση PLMA σφράγισε φέτος την εντυπωσιακή πορεία της εταιρείας Κρι Κρι. Κατά τη διάρκεια της Έκθεσης, εξάλλου, υπήρξε έντονο ενδιαφέρον για νέες συνεργασίες της ελληνικής γαλακτοβιομηχανίας με προϊόντα παγωτού και γιαούρτης.

Σημειώστε ότι η εξαγωγική δραστηριότητα της Κρι Κρι συνεχίζεται με αλματώδη ρυθμό, παρουσιάζοντας στο σύνολό της ανάπτυξη 47,5% κατά το α’ τρίμηνο του 2018.

Η  Κρι Κρι συνεργάζεται επιτυχώς εδώ και χρόνια με μεγάλες ευρωπαϊκές αλυσίδες σουπερμάρκετ, προμηθεύοντας προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Οι συνεργασίες  αυτές είναι στρατηγικής σημασίας, καθώς δημιουργούν σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών και ανοίγουν το δρόμο για επέκταση με την τοποθέτηση των επώνυμων προϊόντων της ελληνικής γαλακτοβιομηχανίας στα ράφια των μεγάλων ευρωπαϊκών αλυσίδων σουπερμάρκετ.



Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη τοποθέτηση επώνυμων γιαουρτιών «My Authentic Greek Yogurt Kri Kri», στα ράφια της Waitrose ως επακόλουθο της μακρόχρονης επιτυχημένης συνεργασίας της με τη μεγάλη βρετανική αλυσίδα, η οποία ξεκίνησε το 2013 με γιαούρτια ιδιωτικής ετικέτας.

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2018

Μας τρέχουν τα...σάλια: Αυτό το φαγητό μπορείς να το τρως μέχρι λιποθυμίας - Η μυστική συνταγή

Κατηγορία Γεύσεις στις   10:00 μ.μ.  |  Δευτέρα 4 Ιουνίου 2018
Πάει, λέει, ένας Αθηναίος στα Ανώγεια. Κάθεται με την παρέα του να φάνε σε μια ταβέρνα. Ζητάει κατάλογο από τον σερβιτόρο (που ήδη έχει αρχίσει να τον κοιτάζει περίεργα) και αφού ρίχνει μια πρόχειρη ματιά, τον ρωτάει...

«Από θαλασσινά τι έχετε»; Για ν’ απαντήσει κοφτά ο Ανωγειανός: «Αλάτσι…» Το συγκεκριμένο (βγαλμένο απ’ την πραγματικότητα) ανεκδοτάκι μπορεί να σου φαίνεται αστείο. Στα ορεινά όμως της Κρήτης δεν αστειεύονται καθόλου με το φαγητό τους. Δεν δέχονται… αντιρρήσεις για το τι θα φας ΚΙ ΕΣΥ αν βρεθείς στα μέρη τους. Και υπάρχει ένα ακαταμάχητος λόγος που τελικά έχουν δίκιο:

Το ευλογημένο αντικριστό! Τι να πρωτοπείς για τον «Μαραντόνα» της κρητικής κουζίνας; Γι’ αυτό το ξελόγιασμα του ουρανίσκου (όπως εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από κριτή του Master Chef); Γι’ αυτό το τροφικό ναρκωτικό, που είναι από μόνο του λόγος να εγκατασταθείς ΜΟΝΙΜΑ στο νησί; Γιατί αν μια Κρητικοπούλα είναι ικανή να σου προκαλέσει έρωτα με την πρώτη ματιά, το αντικριστό είναι βέβαιο ότι θα σου προκαλέσει έρωτα με την πρώτη… μπουκιά! Συνταγή των βοσκών στις ορεινές τοποθεσίες του νησιού (που χωρίς τεχνικά μέσα στη διάθεσή τους έπρεπε να αυτοσχεδιάσουν) το αντικριστό δεν είναι απλά ένα ψητό αρνί.

Ή μάλλον «οφτό», όπως λέγεται στην Κρήτη. Είναι (το) κάτι άλλο. Είναι ιεροτελεστία. Είναι μυσταγωγία. Και μια απόδειξη ότι η απλότητα μπορεί να κάνει θαύματα. Δεν χρειάζονται λοιπόν σούβλες. Δεν χρειάζονται μπαχαρικά, μαρινάδες και καρυκεύματα. Το αρνί κόβεται απλώς σε τέσσερα κομμάτια (τα επονομαζόμενα «γουλίδια») που αλατίζονται έντονα και περνιόνται το καθένα σε ένα μυτερό ξύλο Αφού ανάψουν λοιπόν τα κάρβουνα, οι αυτοσχέδιες ξύλινες σούβλες στήνονται απέναντι (αντικριστά) και όχι πάνω από τη φωτιά. Τα πάντα παίζουν ρόλο για το πού ακριβώς θα τοποθετηθούν:

Η ένταση της θράκας, η απόσταση, ο αέρας. Κι από ‘κει και πέρα… υπομονή. Το ψήσιμο μπορεί να διαρκέσει και ώρες. Πού -πίστεψέ με- αξίζουν ΟΛΕΣ τον κόπο. Γιατί με τον συγκεκριμένο τρόπο μαγειρέματος (που θεωρείται από τους αρχαιότερους και περιγράφεται ακόμα και στην Ιλιάδα του Ομήρου) το λίπος του κρέατος στάζει στο χώμα και όχι στη φωτιά. Το αρνί δεν καπνίζεται και δεν τσικνίζεται. Και όταν τελικά φτάνει στο στόμα σου συμφωνείς (με κλειστά τα μάτια και πνιχτά επιφωνήματα ευχαρίστησης) ότι τέτοιο πράγμα δεν έχεις ξαναφάει! Εξάλλου η εικόνα του και μόνο είναι μαγευτική. Σαν βγαλμένη από υπέρτατη φαντασίωση χοληστερίνης. Βλέπεις μπροστά σου αυτό τον υπέροχο λόφο από πέτσες και ψαχνά και σου στάζει σαλάκι από το ακρόχειλο. Θέλεις να χορέψεις γύρω του με τον ενθουσιασμό Ινδιάνου. Να ξαπλώσεις δίπλα του και απλά να… μαστουρώσεις από την τσίκνα.

Είναι τόσο σαγηνευτικό και το θέαμα (πέρα από τη γεύση) που μέχρι και τροχαία μπορεί να προκαλέσει! Πέρυσι το καλοκαίρι λοιπόν κάποιοι τουρίστες σε χωριό της Κρήτης παραλίγο να σκοτωθούν, περνώντας με το αμάξι από σημείο όπου είχαν στηθεί αντικριστά. Γιατί χαζεύοντας (όπως ομολόγησαν έπειτα) το λαχταριστό σκηνικό, δεν πρόσεξαν… γκρεμό που υπήρχε μπροστά τους! Κι αντί να φάνε εκείνοι το αντικριστό (συμφωνώντας πως ναι, γίνεται να επιτευχθεί οργασμός από το στόμα) παραλίγο το αντικριστό να φάει εκείνους!

tromaktiko

Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2018

H παραδοσιακή μακαρονόπιτα από τα χωριά του Ξηρομέρου

Κατηγορία Συνταγές στις   7:44 π.μ.  |  Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2018

Είναι μια χορταστική και πεντανόστιμη πίτα, η αγαπημένη των παιδιών, που γίνεται πάντα ανάρπαστη στα ξηρομερίτικα τραπέζια.
Στην Αιτωλοακαρνανία, από άκρη σε άκρη, οι νοικοκυρές ειδικεύονται στις χειροποίητες πίτες οι οποίες έχουν την τιμητική τους χειμώνα-καλοκαίρι με κάθε λογής γέμιση. Εκτός από λάχανα, σπανάκι, κολοκύθι, στη περιοχή μας συνηθίζεται και το γέμισμα με μακαρόνια που σε συνδυασμό με το τραγανό φύλλο προκαλεί μια γαστρονομική έκρηξη στον ουρανίσκο μας.

Πρόκειται για μια ελαφριά πίτα που είτε αποτελεί κυρίως γεύμα, είτε ένα συνοδευτικό έδεσμα. Οπότε όταν δεν ξέρετε τι να μαγειρέψετε, επιλέξτε αυτή την εύκολη και γρήγορη συνταγή και είναι απόλυτα σίγουρο ότι θα καταφέρετε να προκαλέσετε γευστικό… ντελίριο τόσο στους καλεσμένους, όσο και στα παιδιά που λατρεύουν τα μακαρόνια.
Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι αγνά υλικά, έναν ξύλινο πλάστη για το παραδοσιακό άνοιγμα φύλλου, ένα μεγάλο στρογγυλό ταψί και μια καλή φωτιά στο ξυλόφουρνο.

Ακολουθεί βήμα-βήμα η παρασκευή της παραδοσιακής μακαρονόπιτας που, προς έκπληξή μας, ένας παππούς από το Πεντάλοφο θα μας καθοδηγήσει και θα μας μυήσει στα μυστικά μιας άγνωστης, αλλά πεντανόστιμης πίτας!

Υλικά

Για το φύλλο
1 κιλό αλεύρι
1 πρέζα αλάτι
2 κουταλιές της σούπας ξύδι
2 κουταλιές της σούπας λάδι
1-2 ποτήρι νερό

Για τη γέμιση
1/2 κιλό μακαρονάκι κοφτό
5 χτυπημένα αβγά
250 γρ. τυρί φέτα
250 ml φρέσκο γάλα
1 κουταλιά της σούπας βούτυρο
Εκτέλεση

Αρχικά σπάμε τα μακαρονάκια σε πολυκόπτη Multi και στη συνέχεια τα ρίχνουμε σε μια κατσαρόλα με αλάτι για να βράσουν. Παίρνουμε την κατσαρόλα απ΄ τη φωτιά όταν εξατμιστεί το νερό και βάζουμε μια κουταλιά βούτυρο, ανακατεύουμε και αφήνουμε να κρυώσει. Μετά ρίχνουμε τα χτυπημένα αβγά, το τυρί και το γάλα και ανακατεύουμε όλο το μείγμα της γέμισης.

Έπειτα βάζουμε όλα τα υλικά της ζύμης και ζυμώνουμε μέχρι να πάρει σχήμα. Αφού τελειώσουμε χωρίζουμε τη ζύμη σε δυο μέρη. Ρίχνουμε στον πλάστη λίγο αλεύρι και σιγά σιγά τα ανοίγουμε.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Παίρνουν πίσω τις αυξήσεις σε σταθερή και κινητή τηλεφωνία 
Αφού λαδώσουμε το ταψί μας βάζουμε το πρώτο μεγάλο φύλλο και κόβουμε όμορφα τις άκρες του που προεξέχουν. Λαδώνουμε ελαφρά και προσθέτουμε την γέμιση. Προσθέτουμε από πάνω το άλλο φύλο ίδιο τρόπο και τα μέρη που προεξέχουν τα γυρνάμε προς τα μέσα για να σχηματίσουμε τις γωνίες των κομματιών.

Τέλος, βάζουμε το ταψί σε καλή φωτιά. Όταν πάρει από κάτω, βάζουμε τον πλάστη πάνω στο ταψί και το γυρίζουμε από την άλλη μεριά ώστε να ψηθεί και η κάτω πλευρά της πίτας.

Ακολουθούν φωτογραφίες με τα βήματα της εκτέλεσης:










Συνταγή-Εκτέλεση: Βασίλης Οικονόμου


iaitoloakarnanias.gr

google-site-verification: googledd843cc8cd9e15a6.html